Scheiden van wonen en zorg: wat is het en waarom werkt het?
In de zorgsector klinkt de term steeds vaker: scheiden van wonen en zorg. Het klinkt technisch, maar de gedachte erachter is eigenlijk heel menselijk. Wonen is iets anders dan zorg ontvangen. En als je die twee losgekoppeld behandelt, wordt alles beter voor iedereen.
Wat betekent scheiden van wonen en zorg?
Vroeger waren wonen en zorg in de ouderenzorg vanzelfsprekend aan elkaar gekoppeld. Je verhuisde naar een verzorgingshuis, betaalde daar voor een plek en de zorg zat er automatisch bij. Die constructie is ingrijpend veranderd. Het scheiden van wonen en zorg beoogt de bewoner meer keuzevrijheid te bieden, het zo lang mogelijk zelfstandig wonen te bevorderen en bij te dragen aan de financiële houdbaarheid van het Nederlandse zorgstelsel.
In de praktijk betekent het dit: de bewoner heeft een eigen huurcontract voor de woning en sluit los daarvan een overeenkomst af voor de zorg die hij of zij nodig heeft. Wonen en zorg zijn twee aparte dingen, met twee aparte verantwoordelijkheden. Dat geeft de bewoner meer regie. En het geeft de zorgorganisatie meer ruimte om te doen waar ze goed in is.
Waarom laten zorgorganisaties het vastgoed los?
Zorgorganisaties zijn er om goede zorg te verlenen. Niet om vastgoed te beheren, huurcontracten af te sluiten of te nadenken over bouwkundige staat en onderhoud. Toch deden veel zorgorganisaties dat jarenlang tegelijk. En dat kost niet alleen tijd en geld, het leidt ook af van de kerntaak.
De investeringscapaciteit vanuit de zorg neemt eerder af dan toe, enerzijds vanwege de scheiding van zorg en wonen, anderzijds door aangekondigde bezuinigingen van de overheid. Zorgorganisaties focussen zich steeds meer op investeringen in hun kernbezit, het vastgoed dat cruciaal is voor de operationele continuïteit van de zorg.
Ruim 13% van de zorgorganisaties heeft inmiddels een verlieslatende exploitatie, terwijl er tegelijkertijd volop geïnvesteerd moet worden in uitbreiding en verduurzaming van zorgvastgoed(IVVD).Voor steeds meer organisaties is de conclusie dan ook: het vastgoed is niet onze kerntaak. Laat dat over aan een partner die er wél in gespecialiseerd is.
Wat wint een zorgorganisatie daarmee?
Rust, focus en financiële ruimte. Wie het vastgoed loslaat, hoeft zich geen zorgen meer te maken over langjarige huurverplichtingen, onderhoud of leegstandsrisico. Die energie gaat in plaats daarvan naar de kwaliteit van de zorg. Naar de mensen op de werkvloer. Naar de bewoner.
Dat is precies de gedachte achter de samenwerking met Unovia. Wij regelen de woonomgeving en de gastvrijheid. De zorgpartner regelt de zorg. Ieder doet waar hij goed in is, en de bewoner profiteert van beiden.
Wat merkt de bewoner hiervan?
Meer dan je zou denken. Een woonomgeving die is ingericht met oog voor beleving en comfort, niet als zorginstelling maar als plek waar je graag bent, voelt anders. De zorg is er wanneer je die nodig hebt, op de achtergrond, zonder dat het je dag bepaalt. Je hebt een eigen voordeur, je eigen sleutel, je eigen leven. En de zekerheid dat er altijd iemand is als dat nodig is.
Dat is wat scheiden van wonen en zorg in de praktijk oplevert. Niet minder zorg, maar betere zorg. In een omgeving die voelt als thuis.